Deel IV: De vervolging van Falun Gong
Eervol en Heldhaftigheid op het Plein van de Hemelse Vrede
Tijdens de vervolging heeft het Tiananmen Plein in Peking altijd in het centrum van de aandacht gestaan. Honderdduizenden Falun Gong beoefenaars van overal uit China en de hele wereld zijn naar dit grote plein gekomen om hun petitie in te dienen, spandoeken te ontrollen die de onschuld van Falun Gong verklaren, de Falun Gong oefeningen te demonstreren, of om eenvoudig te verkondigen: "Falun Gong is goed!" Voor deze eenvoudige en vreedzame meningsuitingen hebben zij enorm geleden. Bijna iedereen werd geslagen door politie of ingehuurde misdadigers, die niet geremd werden door de aanwezigheid van duizenden toeristen op het plein; sommigen werden bewusteloos geslagen, terwijl anderen ter plekke dood geslagen werden; kinderen en bejaarden werden hard aangepakt; zwangere vrouwen werden in de buik getrapt. De aanvallen waren meestal zo gewelddadig en gemeen dat de slachtoffers in minder dan een minuut het zwijgen werd opgelegd. Ondanks de risico's, bleven de beoefenaars voor dit korte moment komen en komen. Dit was onbegrijpelijk voor buitenlandse journalisten: Zou het de moeite kunnen lonen? Waar ging het allemaal over?
Op 29 september 1999 demonstreerden beoefenaars de Falun Gong oefening op het Tiananmen Plein als een vreedzaam beroep op het algemene publiek. Politieagenten haastten zich om beoefenaars in het politiebusje te dwingen.Voor Chinezen is het Tiananmen Plein, het plein van de “Hemelse Vrede”, heilig. De moderne geschiedenis van China wordt geacht begonnen te zijn met een door studenten geleide patriottische demonstratie op het Tiananmen Plein in 1919. Enkele andere demonstraties met historische inslag, inclusief de demonstraties van 1976 en 1989 voor meer democratie, vonden ook plaats op dit plein. Het Tiananmen Plein wordt daarom beschouwd als een heilige plaats voor patriottisme, offers en laatste toevluchtsoord om te appelleren aan het publieke geweten..
De plotselinge opkomst van terreur wierp het leven van Falun Gong beoefenaars in een vrije val, maar kon hun eigen overtuiging en verplichting om goede mensen te zijn niet wegnemen. Na de eerste schok en het vertrouwen dat de regering de vervolging zou stoppen, indien zij het misverstand onder de ambtenaren over Falun Gong zouden wegruimen, begonnen beoefenaars van over heel China naar het Staatsklachtenbureau samen te komen om hun petities in te leveren, om uit te leggen hoe Falun Gong heilzaam is en enkel positieve bijdragen aan de maatschappij kan leveren. De goedaardige beoefenaars ontdekten spoedig dat het Staatsklachtenbureau in een gevangenis was veranderd: het uithangbord van "het Staatsklachtenbureau" werd naar beneden gehaald en degene die naar de richting vroegen werden opgepakt en in de wachtende politiebusjes gestopt om vervolgens naar gevangenissen geëscorteerd te worden, zonder een kans om hun petitie voor te leggen.
Een politieagent grijpt de ontrolde spandoek van een beoefenaar, terwijl andere Falun Gong beoefenaars in de buurt hun spandoeken ontrollen.Toen er meer en meer beoefenaars kwamen, brachten de autoriteiten een verbod uit op het naar het Staatsklachtenbureau komen om te appelleren voor Falun Gong, en gaven gemeenteraden opdracht om het verbod te handhaven. Dit bevel was in strijd met de grondwet en een schokkende stap terug in de richting van de Culturele Revolutie. Het Staatsklachtenbureau werd na de Culturele Revolutie opgericht als een manier om zaken te helpen oplossen, die "boze opzet, bedrog en onrechtvaardig" waren en als loket voor de klachten van de onrechtmatig behandelden. Er waren letterlijk miljoenen zulke gevallen in die tijd en bureaus op verschillende niveaus probeerden de gevallen te onderdrukken en te ontsnappen aan hun verantwoordelijkheid. In antwoord op het protest van de hele maatschappij werd het Staatsklachtenbureau gevestigd om klachten rechtstreeks van de slachtoffers te vernemen, waardoor vele lagen van hindernissen omzeild konden worden. Bekend als “het oor van de hemel” door de Chinese burgers, speelde dit mechanisme een hoofdrol in het tot rust brengen van de onvrede die de Culturele Revolutie veroorzaakt had, en dus werd het recht om te klagen bij het Staatsklachtenbureau in de grondwet van China vastgelegd. Het brutale afschaffen van dit grondwettelijke recht en het brute mishandelen van beoefenaars die door de autoriteiten van verschillende niveaus gepakt werden terwijl ze naar Peking reisden, gaf een onmiskenbaar signaal aan de beoefenaars dat de regering helemaal niet geïnteresseerd was in wat zij te zeggen hadden. De beoefenaars werd geen andere keus gelaten, dan naar het laatste overgebleven toevluchtsoord te gaan om te appelleren aan het publieke geweten - en waar meer symbolisch dan op het Plein van de Hemelse Vrede?
De eerste bekende demonstratie door Falun Gong beoefenaars was op 29 september 1999. De avond ervoor verzamelde een groep van beoefenaars uit verschillende delen van China zich in de Tsinghua Universiteit, nam rustig foto’s, schreef op wat zij doen gingen, e-mailden hun plannen naar mensen buiten China die zij kenden en de volgende ochtend, gingen zij!
