Willekeurige opsluiting en slavernij
In het hedendaagse China, kan elke Chinese persoon van straat geplukt worden, bijvoorbeeld op de weg naar de supermarkt, en onmiddellijk in een slaaf veranderd worden voor meer dan drie jaar zonder enig gerechtelijk proces. Dit is gebeurd met honderdduizenden mensen die Falun Gong beoefenen en verdwenen in China's enorme systeem van dwangarbeidskampen.
Er worden tussen 200.000 en 2 miljoen Falun Gong beoefenaars vastgehouden in China's enorme systeem van gevangenissen en dwangarbeidskampen die als zogenaamde “heropvoedingscentra” dienst doen. Buiten in Siberië-achtige winters in het noordoosten van China of in de verstikkende hitte van niet geventileerde kamers gevuld met walmen van lijmen en uitwerpselen, werken gevangenen voor meer dan 20 uren per dag onder dwang. Degenen die weigeren worden geslagen, gemarteld of laat men verhongeren.
Vele van de producten die ze maken – lichtjes voor in de kerstboom, speelgoed, eetstokjes – worden aan ons verkocht in Amerika, Europa en Australië.
Speelgoed maken te midden van folteringen in een dwangarbeidskamp in Beijing
In het bijzonder sinds 2007, zien consumenten van laaggeprijsde “Made in China” producten, nu de lange termijnkosten van zulke producten – gevaarlijke speelgoedartikelen met lood erin, alarmerende meldingen over Chinese voedselproducten, gerelateerde stijgende werkeloosheid in het thuisland en handelstekorten zijn allemaal in het nieuws gekomen.
Maar de meest ernstige prijs van dit alles wordt vaak genegeerd – moderne slavernij die welig tiert in China.
Slavernij beperkt zich niet tot de goed gedocumenteerde werkplaatsen waar jongeren moeten werken in verschrikkelijke omstandigheden en fysiek mishandeld worden in in gesloten gemeenschappen waar ze bijna niks betaald krijgen. Dit is een andere vorm van slavernij die mensen ondergaan omdat ze “gewetensgevangenen” zijn – zij werden gearresteerd en tot slaven gemaakt voor hun geloofsovertuiging of door hun gedachten uit te spreken.
Ze krijgen niets betaald voor hun werk in de Chinese Gulag kampen. Als ze de kampen levend kunnen verlaten, zijn ze er al veel beter vanaf dan hun lotgenoten.
Toen Jennifer Zeng gevangen werd gezet in het werkkamp Xin’an in Beijing, moest ze lange uren werken om speelgoedkonijnen te maken voor Beijing’s Mickey Toys Co. Ltd, een project waarvan werd gezegd was dat het een deelcontract was met Nestle. Nadat ze was vrijgelaten en terug naar Australië kon keren, was ze geschokt toen ze de speeltjes die ze had gemaakt daar in de schappen zag staan voor de verkoop.
“De vergoeding ging naar het werkkamp. Wij kregen niks,” zei Zeng. “Gewoonlijk begonnen we te werken vanaf 5 uur in de morgen en werkten tot 2 of 3 uur in de ochtend van de volgende dag. Soms moesten we overwerken; anders konden we het werk niet afkrijgen. Ik was zo uitgeput dat ik niet helder kon tellen van 1 tot 9. Lange uren van intensief werk en ernstige tekort aan slaap zorgden ervoor dat ik voor een heel lange tijd voelde dat het enige dat ik nodig had in mijn leven slaap was.”
Mevrouw Zeng haar dramatische verhaal is beschreven in haar boek Witnessing History (http://en.epochtimes.com/news/6-7-16/43749.html), de meest opvallende autobiografie die geschreven is door een Falun Gong beoefenaarster vandaag de dag.
De Canadese meneer Lin Shenli werd gedwongen om met de hand voetballen te maken in een werkkamp in de provincie Jiangsu. Een groot deel van zijn borst en zitvlak begon te bloeden en te verzweren van allerlei intensief handwerk. Van begin tot einde, dwongen de stafleden van het werkkamp om Lin zijn geloof op te geven. Er zijn werkelijk duizenden van zulke gevallen.
“hygiënische chopsticks”
De Clearwisdom website heeft een collectie van levendige verslagen verzameld die uit de eerste hand komen van mensen die het leven in deze werkkampen beschrijven en de range aan producten die Falun Gong beoefenaars daar onder dwang moeten maken.
Het volledige verslag kan (http://www.clearwisdom.net/emh/articles/2004/8/28/51841.html) gelezen worden. Een getuigenis vertelt van de “hygiënische chopsticks” die geproduceerd worden in een werkkamp in het district Daxing in Beijing:
De chopsticks die verpakt moesten worden, lagen kriskras door elkaar opgehoopt op de vloer en de arbeiders stapten er geregeld op. De taak van de gevangenen was de chopsticks in papier in te wikkelen waar op gelabeld stond “Het Departement van Hygiëne en Preventie van Epidemieën”, alhoewel de gevangenen zelf niet door enige maatregelen waren gegaan met betrekking tot preventie van epidemieën of hygiënische omstandigheden. Velen van hen hadden huidziektes, uitbraken van schurft, en sommigen waren drugsverslaafden of gediagnosticeerd met seksueel overdraagbare aandoeningen. De uitbetaling van het gecontracteerde werkkamp werd het inkomen van de politieagenten in de werkkampen.
Voor meer algemene informatie over het systeem van heropvoeding in China door dwangarbeid, zie het verslag van Human Rights Watch: (http://www.hrw.org/campaigns/china-98/laojiao.htm)
