Vervolging: Oorzaken
“Waarom wordt Falun gong vervolgd in China “Waarom heeft de Chinese Communistische Partij (CCP) Falun Gong verboden?” “ Waarom ziet de Chinese regering Falun Gong als een bedreiging?” In dit artikel worden antwoorden gegeven op deze vragen. Ook al zijn deze hier weergegeven als verschillende verklaringen, zijn de verschillende redenen natuurlijk gerelateerd aan elkaar op vele manieren.
- De aantallenverklaring
- De controleverklaring
- De verklaring van het ideologische gat
- De individu verklaring
- ‘De CCP doet het weer’ verklaring
Aan het eind van deze pagina worden een paar vaak geciteerde verklaringen die op erg wankele redenatielijnen zijn opgebouwd, ook bestudeerd:
- De bedreigingverklaring
- De shockverklaring
- De verklaring van het collectief geheugen
De aantallenverklaring: Falun Gong werd te snel te populair
Falun Gong, werd voor het eerst publiekelijk gedoceerd in 1992, en telde binnen zeven jaar meer dan 70 miljoen aanhangers in China, volgens schattingen van de Chinese regeringen (bron hyperlink is stukjes). Falun Gong was, zoals het V.S. Wereld Rapport in 1999 stelde, ‘De grootste vrijwilligersorganisatie in China, groter zelfs dan de Communistische Partij”, waarvan het ledental toen 65 miljoen was. De Communistische Partij voelde zich geïntimideerd door deze snelle groei in populariteit en vreesde competitie van Falun Gong.
Meer bewijslast dat de Partij Falun Gong ’s populariteit vreesde ligt in het feit dat toen Falun Gong boeken direct bestsellers werden in 1996, deze meteen verboden werden.
De controleverklaring: Falun Gong werd onafhankelijker dan de Partij lief was
Sommige Communistische Partij leiders zagen de onafhankelijkheid van Falun Gong als een bedreiging. De onafhankelijkheid van Falun gong manifesteerde zich in het vermogen van beoefenaars, die door heel China en in elke laag van de bevolking, om met elkaar te communiceren en hun eigen activiteiten te organiseren (waaronder een grote bijeenkomst om de regering te petitioneren in antwoord op overtredingen). De totalitaire Partij, die tot op deze dag nog de media controleert, evenals de rechtspraak, het onderwijssysteem en religieuze instituties, zag in Falun Gongs’ onafhankelijkheid en capaciteit om deze activiteiten te coördineren een gevaarlijk precedent.
Het feit dat onder de Falun Gong ook velen toegewijde Partijleden bevonden, verzachtte het regime niet; in tegendeel, het gooide olie op het vuur en versterkte de angst dat het in competitie was met Falun Gong.
De verklaring van het ideologische gat: Falun Gong promoot een set van normen en waarden die anders is dan die van de Partij
Ondanks dat China sinds een aantal decennia aan het veranderen is, klampt de Communistische Partij zich nog steeds vast aan het Lenistische regeringssysteem, als ook aan een officiële Marxistische ideologie (zelfs terwijl weinig ambtenaren hierin geloven). Dit punt is geïllustreerd in 2006 door de campagne van Hu Jintao; “het behouden van het progressieve karakter van de CCP” (nieuws hyperlink is stukjes).
Falun Gong heeft het geloof in Boeddhas, Daos en goden, en de overtuiging dat iedereen een goddelijk koninkrijk kan bereiken door zelfontwikkeling. Sommige partijleiders zagen dit als zijnde in conflict met de ideologie van de Partij.
Dit zelfde geldt voor elke religie in China. Het is ook waar dat alle religies vervolgd zijn en in veel gevallen nog steeds vervolgd worden door de CCP. Het verschil ligt in de gradatie van vervolging, de hoeveelheid betrokken mensen en hoeveel moeite de Partij doet om elke individuele groep te vervolgen, onbepaald waneer.
Xinhua Nieuws, het officiële mondstuk van de CCP, erkende zoveel in 1999 door trots het volgende te declameren. “In feite heeft het door Li Hongzhi gepredikte, zogenaamde principe van ‘Waarachtigheid, Mededogen en Verdraagzaamheid’, niks van doen met het socialistische ethische en culturele vooruitgang waar we naar streven”.
Ironisch, want Xinhua raakt een voor de CCP vernederende realiteit aan: Falun Gong is de leer van Waarachtigheid, Mededogen en Verdraagzaamheid, terwijl de CCP langer dan een halve eeuw geregeerd heeft met leugens, pesterijen en geweld.
De individu verklaring: de jaloezie en de opportune manoeuvres van Jiang Zemin, speelden een beslissende rol
De beslissing van Jiang Zemin om een campagne tegen Falun Gong te lanceren, had weinig echte draagkracht bij andere top Partijleden. Toenmalig Premier Zhu Ronghji nam een verzoenende houding in naar Falun Gong en er is bewijslast dat suggereert dat de huidige leider Hu Jintao Falun Gong ook niet als probleem ziet (bekijk het CNN rapport hyperlink is stukjes).
Maar met slechts een handvol aanhangers, aangestuurd door Luo Gan, beval Jiang een anti-Falun Gong houding door de groep als de grootste bedreiging voor de Partij af te schilderen. Hij labelde Falun Gong als een ‘kwaadaardige cult organisatie” (analyse hyperlink is stukjes). Hij creëerde het 6-10 Bureau (hyperlink), en drukte wetgeving door die het verbod met terugwerkende kracht rechtvaardigde (zie het Human Rights Watch Rapport hyperlink).
Waarom doet Jiang zoiets? Voor twee redenen. Ten eerste, hoe grappig het ook lijkt, er is veel bewijs dat indiceert dat Jiang acuut jaloers was op de populariteit van Falun Gong. Hij stelde zich voor dat het afbreuk zou doen aan zijn eigen aandeel in de geschiedenis als de derde PRC’s opperleider (opvolger van Mao Zedong en Deng Xiaoping).
Ten tweede, zag Jiang een gelegenheid in de aanval op Falun Gong; door een campagne in Maoïstische stijl te starten en de bijbehorende crisistoestand. Hij kon de campagne gebruiken om ‘trouw aan zichzelf te promoten’ en politiek te manoeuvreren. Aldus analist Willy Lam en anderen (zie CNN rapport hyperlink).
Ook al begon Jiang eind 2002 officieel macht over te dragen aan Hu Jiantao, bleven veel van de leden van zijn politieke fractie in hoge posities binnen het Politbureau en het veiligheidsapparaat van de Partij. Deze mensen, zoals vice-president Zeng Qinghong en het hoofd van het Politieke-Gerechtelijke Comité Luo Gan, zijn er toe in staat geweest om de campagne in stand te houden en zelfs te versterken. Incidentele rapporten uit China, echter, geven blijk van spanningen tussen Jiangs’ fractie en die van Jiantao over het Falun Gong beleid.
De CCP ‘doet-het-weer’ verklaring: Om te overleven heeft het Regime herhaaldelijk verschillende groeperingen aangevallen
Zoals het boek Negen Commentaren op de Communistische Partij (http://www.negencommentaren.com) illustreert, heeft de Partij in de bijna zes decennia die het al aan de macht is, heeft de CCP de ene na de andere campagne gevoerd die verschillende groeperingen aanvallen. De Negen Commentaren leggen uit hoe de Partij de 95-5 regel hebben toegepast. De 95-5 regel houdt in dat de Chinese mensen wordt verteld dat slechts een kleine groep van vijanden wordt aangevallen. Het goede 95% gedeelte van de bevolking zal hier geen hinder van ondervinden zo lang ze zich duidelijk dissociëren van het ‘slechte’ 5% gedeelte van de bevolking. Op deze manier, is de aangevallen groep snel geïsoleerd. Vrienden, collega’s, klasgenoten, zelfs gezinsleden zorgen haastig dat ze geïdentificeerd worden met het grote ‘goede gedeelte’ uit angst om vervolgd te worden.
De truck is dat de 5% ‘slechte’ groep constant wisselt. Eerst waren het de rijke mensen en hun families, toen mensen met buitenlandse connecties, toen diegene met religieuze geloven, intellectuelen, voorstanders van democratie, en zo voort… nu is het Falun Gong.
Terwijl het waar is dat deze campagnes significant minder zijn geworden sinds de dood van Mao Zedong in 1976, komt de campagne (sinds 1999) tegen Falun Gong overeen met de campagnes van Mao’s tijd. Dit is terug te zien in de rechtszaken, de studiesessies, de werkkampen.
Na decennia, is het toevallig om een Chinees tegen te komen die niet een goede vriend of familie heeft die ernstig vervolgd is op een punt in de geschiedenis. Terwijl mensen doorgaan met hun leven, leeft de gehele bevolking met een heimelijke angst. De Partij kan snel deze angst aanspreken als ze het nodig vinden om controle uit te oefenen.
Andere verklaringen die soms geciteerd zijn maar minder dan overtuigend zijn, zijn de volgende:
De bedreigingverklaring: Falun Gong is een gevaar voor de maatschappij
Voor Chinese ambtenaren in Buitenlandse Zaken, ambassades en consulaten, als ook Chinese journalisten en geleerden die de Partij lippendienst bewijzen, is de uitleg simpel. Ten eerste, vindt er hoe dan ook geen vervolging plaats, al het bewijs wordt simpelweg afgedaan als rumoeren en fabricaties die verzonnen zijn door anti-Chinese vijandige mogendheden. Ten tweede, is Falun Gong verboden omdat het een bedreiging vormt voor de maatschappij, elke andere rationele overheid zou hetzelfde doen.
Het feit dat de Communistische Partij eigenlijk de enige overheid is die Falun Gong verboden heeft, terwijl het in meer dan 70 landen ter wereld vrij wordt beoefend, is nooit overwogen. Ook is de Partij nooit in staat geweest uit te leggen hoe het kan dat tienduizenden mensen in Taiwan, slecht 130 km van China, Falun Gong beoefenen, zonder dat de overheid of de media daar klaagt dat het een bedreiging vormt. In feite, in het cultureel vergelijkbare Taiwan prijzen Taiwanese overheidsvertegenwoordigers Falun Gong, doen studenten het voor extra studiepunten en wordt het in gevangenissen gedoceerd als onderdeel van hun rehabilitatie programma (rapport hyperlink).
De shockverklaring: de bijeenkomst op 25 april 1999 was aanleiding voor het verbod
Sommigen beweren dat Falun Gong verboden is omdat het de miscalculatie maakte in het organiseren van een grote demonstratie recht tegenover de Zhongnanhai woning van de Partijleiders in Beijing op 25 april 1999.
Er bestaat geen twijfel dat de bijeenkomst van 25 april (rapport hyperlink), die gericht was op het Staats Gemeente Bureau voor Petities en niet op het nabijgelegen Zhongnanhai regeringsresidentie, een belangrijke ontwikkeling was. Het meest opvallende is dat de bijeenkomst het punt markeerde waarop Jiang Zemin formeel naar voren stapte als de leider van het Falun Gong beleid.
Toch, bovenop het feit dat de bijeenkomst legaal was volgens de Chinese constitutie, was het een reactie op eerdere vormen van vervolging die al plaats hadden gevonden. Het kwam drie jaar nadat de publicatie van Falun Gong boeken verboden werden. De bijeenkomst vond plaats twee jaar na kritiek en laster van de staatsbeveiliging in de staatsmedia en was een directe reactie op de arrestatie en mishandeling van beoefenaars in het nabije Tianjin. Als er niet al een vervolging zou plaatsvinden, waarom zouden dan 10.000 mensen de moeite nemen om de regering te petitioneren om te stoppen hen te vervolgen?
De verklaring van het collectieve geheugen: Partij leiders vrezen een andere religieuze rebellie
Volgens deze verklaring, zagen Partijleiders in Falun Gong overeenkomsten met historische religieuze bewegingen die gewelddadig werden en dynastieën omver wierpen. Zoals de Gelen Tulbanden in de Han dynastie, de verschillende Witte Lotus sekten en de Taiping en Boxer opstanden in de Qing dynasty. De Paralel, echter is een zeer beperkte. In tegenstelling tot eerder genoemde groeperingen is Falun Gong niet geïnteresseerd in het verkrijgen van politieke macht en verwerpt in het geheel het gebruik van geweld.
Al hoewel sommigen vrezen dat Falun Gong gewelddadig kan worden en kan gaan lijken op deze historische rebellies, zou de consequente geweldloze reactie op de vervolging sinds dag één al lange tijd deze notie teniet gedaan moeten hebben.
Tot slot, is Falun Gong pas tegenover de Communistische Partij komen te staan na de jaren van vervolging. Falun Gong activiteiten richten zich duidelijk op het beëindigen van de vervolging van onschuldige mensen. Mr Li’s schrijven (http://www.falundafa.org/eng/books.htm) en de meningen van Falun Gong beoefenaars in China en daarbuiten maken duidelijk dat Falun Gong geen interesse heeft in een machtsovername in China.
