Veel gestelde vragen over de vervolging van Falun Gong

Klik op een vraag om 't antwoord te zien, voor printen kies het printversie icoontje rechtsboven

  • Waarom vervolgt de Chinese Communistische Partij Falun Gong?

    De complexe beweegredenen achter de campagne kunnen opgedeeld worden in vier elementen: de populariteit van Falun Gong, de rol van Jiang Zemin, botsende ideologieën en de aard van het Chinese Communistische systeem.

    Een algemeen misverstand is dat de samenkomst van 10.000 Falun Gong beoefenaars in Beijing op 25 april 1999 geleid heeft tot de vervolging van Falun Gong;de onderdrukking van Falun Gong begon namelijk tenminste drie jaar eerder.

    Hoe populairder Falun Gong werd, hoe meer weerstand het kreeg. De Communistische Partijleiders vrezen elke grote onafhankelijke groep en Falun Gong was waarschijnlijk de grootste. Toen Falun Gong boeken bestsellers werden in 1996, werden de boeken verboden; toen de staatsmedia berichtten over een geschatte 70 miljoen mensen die Falun Gong beoefenden – meer dan het aantal leden van de Communistische Partij – begon de media Falun Gong sporadisch aan te vallen en de staatsveiligheidsafdeling beoefenaars te bespioneren en lastig te vallen.

    Het was in een respons op deze eerdere mishandelingen dat beoefenaars zich tenslotte in 1999 verzamelden in Beijing voor een stil protest.

    Uit angst dat Falun Gong’s snel groeiende populariteit zijn eigen nalatenschap overschaduwde, gaf toenmalig Parij-leider Jiang Zemin het bevel dat de praktijk “uitgeroeid” moest worden. Volgens een Washington Post artikel uit 1999, besloot Jiang alleen dat Falun Gong uitgeroeid moest worden (http://www.washingtonpost.com/ac2/wp-dyn/A54486-1999Nov11?language=printer). Journalisten en insiders hebben Jiang beschreven als “jaloers” op Falun Gong en “bezeten” met het elimineren van de groep. Zoals China expert Willy Lam heeft beargumenteerd, streefde Jiang door het in gang zetten van een nationale campagne ernaar om zowel zichzelf de macht toe te bedelen als om een groep uit te roeien die hij zag als een bedreiging voor zijn macht.

    De ideologische verschillen tussen de atheïstische Communistische Partij en de spirituele Falun Gong speelden ook een rol. Terwijl religie weer in toenemende mate populair begint te worden in China en de Partij enkele religieuze activiteiten toelaat, moeten religieuze groepen zich onderwerpen aan de staat en hun leiders moeten door de Partij goedgekeurd worden. Andere groepen die, zoals Falun Gong, ervoor kozen om hun geloofssysteem origineel te houden, zijn ook onderworpen aan onderdrukking en vervolging, zoals de Tibetaanse Boeddhisten en leden van Christelijke huiskerken.

    Tenslotte, zoals de Negen Commentaren op de Communistische Partij (www.negencommentaren.com) hebben beargumenteerd, is de vervolging van Falun Gong de laatste in een voortdurende reeks van gewelddadige campagnes die de Partij gebruikt om de bevolking op hun bewind te attenderen. Mao Zedong zei ooit dat China iedere zeven of acht jaar een Culturele Revolutie zou moeten hebben. En inderdaad, sinds de 1950’s is er geen decennium voorbij gegaan zonder een gewelddadige door de staat geleidde campagne gericht op een groot aantal mensen. Van de onderdrukking van de “contra-revolutionairen”, de “Grote Sprong Voorwaarts”, de Culturele Revolutie, het onderdrukken van de democratiebeweging in 1989, tot Falun Gong heeft de Partij 60-80 miljoen Chinese burgers vermoord. (link naar origins pagina, link naar tijdlijn)

  • Waarom zou de Chinese Communistische Partij zomaar een groep onschuldige mensen vermoorden?

    Waarom zou Hitler zomaar zes miljoen Joden doden? Waarom doodde de Rode Khmer één op de vier Cambodjanen? Als Tibetaanse monniken gewoon vroom hun geloof willen uitoefenen en mediteren, waarom worden ze dan nog steeds vermoord in de Chinese Gulag-kampen? Als tienermeisjes in Darfur geen kwaad hadden gedaan waarom zouden ze dan verkracht worden? Mladic was niet dom, waarom wilde hij iedere mannelijke Moslim in Srebenica doden?

    Het is mogelijk om de dingen enigszins te bekijken vanuit het perspectief van de dader en hun economische of strategische motivatie achter massamoord te begrijpen. Maar we zien dat op een zeker punt er ook kwaad bestaat waarvan het soms erg moeilijk is om de logica te achterhalen. Hoe kan iemand zijn medemens zoiets aandoen?

    Vanuit een ander perspectief is een van de redenen waarom zovele Chinezen ofwel geparticipeerd hebben in de campagne ofwel de andere kant op keken, hun diepgewortelde besef van het kwaad dat de Communistische Partij in staat is te begaan. Na openbare executies, door de Partij veroorzaakte uithongering, kannibalisme en massamoorden zijn alles bij elkaar 60 tot 80 miljoen van hun familieleden gestorven door toedoen van de CCP – het kwaad dat Falun Gong aangedaan wordt is maar al te bekend.

  • Als Falun Gong zo goed is, waarom werd het dan verboden? Waarom worden andere groepen niet vervolgd op deze manier?

    Allereerst, zijn er in China verschillende groepen die verbannen zijn en vervolgd worden. Christenen die weigerden hun geloof te belijden in door de staat gecontroleerde kerken, Tibetaanse Boeddhisten en natuurlijk vele democratie- en mensenrechtenactivisten worden allemaal vervolgd in China. In sommige gevallen duurt dat al tientallen jaren. Sommige andere Qigong-groepen zijn eveneens verboden en hun beoefenaars kunnen niet langer hun oefeningen doen in parken in China.

    Al deze groepen worden onderworpen aan enorme mishandelingen die lijden hebben gebracht aan talloze families. Bovendien staan deze groepen onschuldige mensen in oog met dezelfde agressor.

    Kwantitatief is Falun Gong de grootste groep in de samenleving buiten de Communistische Partij. Volgens de schatting van de Chinese regering zelf, beoefenden tenminste 70 miljoen mensen Falun Gong eind 1998. Op dat moment was het aantal beoefenaars nog steeds dagelijks aan het toenemen. Op het moment dat de vervolging begon, wordt het aantal beoefenaars op 100 miljoen geschat. Het Amerikaanse State Department rapporteerde dat bijna de helft van alle Chinezen die in kampen vastgehouden worden Falun Gong beoefenaars zijn. Overlevenden van werkkampen hebben gerapporteerd dat in bepaalde kampen meer dan 90 procent van de gevangenen Falun Gong beoefenaars waren, en meer werden snel gebracht naar nieuw gebouwde blokken in de winter van 2007.

    Kwalitatief gezien, hebben Jiang Zemin en de Communistische Partij een alomvattende campagne gelanceerd om Falun Gong uit te roeien. Een algemene reactie van Chinezen die getuige waren van de begindagen van de vervolging was dat het angstaanjagend veel leek op de Maoïstische campagnes waarvan gedacht werd dat ze lang vervlogen waren. In dit aspect doet de vervolging van Falun Gong denken aan de Culturele Revolutie, met intense propaganda-aanvallen, huiszoekingen en geweld, publieke vernederingen, hersenspoelingen en folterpraktijken waarvoor niemand verantwoordelijk gehouden wordt. Zoals groepen in de zestiger jaren, is Falun Gong doelwit van vernietiging en massale verbanning naar afgelegen werkkampen op een systematische manier en op een schaal die sinds Mao niet meer gezien werd.

  • Hoe is de vervolging begonnen?

    De vervolging werd officieel gelanceerd om 15u00 op 22 juli 1999 toen China’s Centrale Televisie (CCTV) het verbod op Falun Gong aankondigde en begon met een haatcampagne die de klok rond werd uitgezonden. Falun Gong beoefenaars die toen naar de regering gingen om een beroep te maken werden in bussen geladen en vastgehouden in gigantische sportstadions en conferentiezalen. Al snel volgden openbare verbrandingen van Falun Gong boeken, showprocessen en ronde na ronde van arrestaties.

    Twee dagen voorafgaand aan de uitzending, werden Falun Gong beoefenaars die gezien werden als sleutelcoördinatoren in het midden van de nacht thuis gearresteerd door het hele land heen.

    Een maand eerder, op 10 juni, creëerde Jang Zemin het 6-10 bureau expliciet met het doel Falun Gong te vernietigen. Twee maanden eerder werden tientallen beoefenaars gearresteerd en geslagen buiten bij het kantoor van een tijdschrift dat Falun Gong belasterde; de arrestaties leidden tot de beroemde samenkomst bij Zhongnanhai. Eén jaar daarvoor, begon Falun Gong nauw in de gaten gehouden te worden door geheime politie terwijl ze mediteerden in parken en beoefenaars werden ondervraagd door politiediensten.

    Het allereerste begin van de vervolging kan herleid worden tot 1996; toen al was er een verbod op de Falun Gong boeken die toen bestellers waren geworden. Ook verscheen toen het eerste artikel dat Falun Gong belasterde in de Guangmin Daily. Dit markeerde de start van de aanvallen op Falun Gong in de staatsgecontroleerde media (tijdlijn vervolging, oorsprong van de vervolging)

  • Heeft Falun Gong Zhongnanhai niet omsingeld? Was dat niet het provoceren van de Chinese regering?

    Meer dan 10.000 Falun Gong beoefenaars verzamelden zich op vreedzame wijze buiten het Zhongnanhai complex van de top-leiders op 25 april 1999. De samenkomst was legaal en gericht op het Staats Klachtenbureau, niet het regeringscomplex.

    Een beroep doen op de regering inzake mishandeling is een grondwettelijk en gegarandeerd recht in China. In feite vertelden de autoriteiten in het nabijgelegen Tianjin, waar beoefenaars gearresteerd en geslagen werden, de beoefenaars om hun beroep direct in Beijing te maken (http://www.washingtonpost.com/ac2/wp-dyn/A54486-1999Nov11?language=printer).

    De samenkomst was in een response op de staatsonderdrukking die al had plaatsgevonden. Specifiek was het in een reactie op drie jaren van aanvallen in de media, de arrestatie en het in elkaar slaan van 45 Falun Gong beoefenaars in Tianjin en het verbod op de Falun Gong boeken.

    De samenkomst verliep geheel vreedzaam. Er werden geen in- of uitgangen geblokkeerd en het verkeer werd niet gehinderd.

    Het zou in feite geleid kunnen hebben tot een heel ander en verheugd resultaat. Op die dag ontmoette premier Zhu Rongji de Falun Gong beoefenaars en beloofde hun klachten op te lossen; diegenen die in Tianjin vastgehouden zaten werden vrijgelaten En de premier beloofde dat de beoefenaars over het hele land niet meer lastiggevallen zouden worden. Maar uren nadat iedereen weggegaan was, kwam Jiang Zemin woedend tussenbeide om het beleid om te keren. Hij beweerde dat Falun Gong Zhonnanhai “belegerd” had en dat het een internationale schande zou zijn voor de Partij als ze Falun Gong niet kon verslaan.

  • Het lijkt erop dat de natuur van Falun Gong veranderd is, is niet erg politiek nu?

    Ten eerste, zelfs als Falun Gong beoefenaars demonstreren, Chinese leiders aanklagen en Chinese medeburgers aanmoedigen om zich terug te trekken uit de Communistische Partij, blijft Falun Gong hecht ongeïnteresseerd in macht. De oprichter van Falun Gong en de mensen die het beoefenen in China en daarbuiten hebben herhaaldelijk verklaard dat ze slechts de vervolging willen stoppen.

    Ten tweede, bestonden bovenstaande activiteiten niet in welke vorm dan ook voordat de vervolging van Falun Gong begon. De som van de activiteiten van Falun Gong voorafgaand aan de staatsonderdrukking was er een van meditatie of het lezen van Falun Gong boeken in groepen of het leren van de meditatieoefeningen aan anderen. Men zou kunnen zeggen dat bestempeling van Falun Gong als politiek en de vervolging ervan door de Communistische Partij een self-fulfilling prophecy is. De Partij verbood Falun Gong en begon mensen te arresteren; wanneer beoefenaars protesteerden, kon Jian Zemin zeggen: “Zie je wel, ik heb toch gezegd dat ze politiek zijn.”

  • Welke vormen heeft de vervolging aangenomen?

    In China heeft de Communistische Partij iedere beschikbare methode gebruikt om mensen te terroriseren en onder druk te zetten om hun geloof op te geven. Beoefenaars worden niet toegelaten op scholen, ontslagen van hun werk en voogdij van hun kinderen ontzegd; ze worden in het openbaar vernederd, verkracht en seksueel misbruikt door de politie. Degenen die de mishandelingen die ze in gevangenschap ervaren onthullen, worden gevangen gehouden voor het “uitlekken van staatsgeheimen.” Alle beoefenaars worden gerechtelijke hulp ontzegd en sommigen hebben gevangenisstraffen gekregen van 18 jaar gewoon voor hun geloof. Van honderdduizenden is gerapporteerd dat ze naar “heropvoeding door dwangarbeid”-kampen gestuurd zijn – China’s Gulag systeem – zonder enig gerechtelijk proces. Vele gezonde normale individuen zijn worden vastgehouden in psychiatrische inrichtingen waar ze mishandeld worden en ingespoten met zenuw-beschadigende middelen. Per juli 2007 zijn meer dan 3064 doden gedocumenteerd, veelal door foltering waarvan er al 63.000 gevallen beschreven zijn (overzicht lichamelijke foltering en psychische foltering). Het werkelijke dodental wordt gedacht tientallen duizenden te zijn (link naar dodenlijst)

    Voor meer over de aspecten van de vervolging en het geheime 6-10 bureau, klik hier.

    Voor meer over de vervolging van Falun Gong in het buitenland – spionage, bedreiging met de dood, fysiek geweld – klik hier.

  • Hoe veel mensen zijn er beïnvloed door deze vervolging?

    In de aanloop naar de vervolging heeft de Chinese regering geschat dat er tenminste 70 miljoen mensen Falun Gong beoefenen in China. Wanneer familie en vrienden meegerekend worden, heeft de vervolging direct gevolgen gehad voor honderden miljoenen mensen.

    De campagne heeft, gezien vanuit meerdere perspectieven, bijna alle mensen in China beïnvloed – studenten worden gedwongen om banners te tekenen die Falun Gong vernederen, werknemers worden gedwongen om speciale studie-sessies bij te wonen die Falun Gong zwartmaken, reizigers worden gedwongen om te spugen op de foto van de grondlegger van Falun Gong, meneer Li Hongzhi en van 1999 tot 2001 (voordat de vervolging ondergronds gevoerd ging worden) werd het hele land overspoeld met haat-opwekkende anti-Falun Gong propaganda.

    Specifiek,

    • Tientallen miljoenen mensen hebben het recht verloren om hun spiritueel geloof en gezondheidsoefeningen uit te oefenen.
    • Miljoenen Falun Gong beoefenaars werden onrechtmatig opgesloten en de overgrote meerderheid van hen zijn in hechtenis mishandeld door de politie.
    • Tussen de 200.000 en 1 miljoen mensen worden tot slavernij gedwongen na zonder proces naar werkkampen gestuurd te zijn (link naar willekeurige opsluiting en slavernij pagina)
    • Mensenrechten werkers hebben meer dan 63.000 gevallen van foltering en ernstig misbruik gerapporteerd (link naar foltering pagina)
    • Meer dan 1.000 gezonde individuen werden opgesloten in mentale ziekenhuizen en daar gefolterd. Een daad die veroordeeld is door de World Psychiatric Association (link naar mentale foltering pagina)
    • Meer dan 500 mensen zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen van tot 18 jaar.
    • Tenminste 3.168 doden door politiemisbruik en foltering zijn bevestigd, hoewel regeringsbronnen en orgaanroof onderzoek suggereren dat het werkelijke aantal in de tientallen duizenden ligt (link naar dodenlijst pagina)

  • Welke middelen worden zoal door de regering gebruikt in de onderdrukking van Falun Gong?

    De Partij heeft haar enorme veiligheids-, juridische- en propagandamiddelen gebruikt om Falun Gong aan te vallen. Ze heeft zich daarbij verlaten heeft op meer dan een halve eeuw aan ervaringen met zulke campagnes en op tactieken toegepast door de meest beruchte dictators uit de geschiedenis.

    Om 1,3 miljard mensen tegen Falun Gong op te zetten heeft de Partij van de ene dag op de andere een massale propaganda campagne gelanceerd, een die de staatsgecontroleerde televisie, kranten, telexservices en het internet (link naar propaganda pagina) overspoeld heeft terwijl de toegang tot alternatieve zienswijzen streng gecensureerd wordt (link naar censuur pagina).

    Om overzeese kritiek uit te sluiten, spreidde de Partij haar propaganda uit naar een wereld die niet eens wist wat Falun Gong was (link naar internationale propaganda pagina), terwijl buitenlandse regeringsfunctionarissen bedreigd werden als ze zich uit zouden spreken (link naar overzicht internationale druk). Ze heeft ook een netwerk aan spionnen uitgezonden om Falun Gong in het buitenland te infiltreren (link naar overzicht spionage).

    Om honderdduizenden Falun Gong beoefenaars vast te houden, heeft de Partij haar grote systeem van werkkampen aangesproken en uitgebreid, zeer gelijkend op het Gulag-systeem van de Sovjetunie (link naar overzicht willekeurige arrestatie en slavernij). Ze heeft ook gewone misdadigers vrijgelaten om plaats te maken in gevangenissen voor de mediteerders, terwijl andere gezonde beoefenaars naar psychiatrische inrichtingen gestuurd werden (link naar overzicht mentale foltering).

    Om Falun Gong beoefenaars op te sporen voor arrestatie, heeft de Partij zich verlaten op buitenlandse technologie, zoals systemen die het in de Verenigde Staten gevestigde bedrijf CISCO aan China’s bureau van Openbare Veiligheid verkocht voor dit doel (link naar internet censuur en controle).

    Om de opgesloten Falun Gong beoefenaars te folteren heeft de Partij elektrische stokken gebruikt, dwanvoedingsbuizen, touwen, gloeiend hete ijzers, psychotropische drugs evenals meer onmiddellijk beschikbare riemen, schoenzolen, borstels, brandende sigaretten en natuurlijk vuisten, knieën en muren.

    Om onschendbaarheid voor de politie te garanderen, heeft de Partij alle rechtbanken geïnstrueerd (wiens rechters overigens allemaal Partij-leden zijn) om Falun Gong streng te veroordelen en ze hebben advocaten bevolen om Falun Gong beoefenaars niet te verdedigen zonder toestemming (link naar medeplichtigheid van het rechtssysteem)

    Tenslotte, het Chinese leger moet financieel voor zichzelf instaan, en leidt daarom een hoop bedrijven, maar ook werkkampen en ziekenhuizen. Begin 2006 lekte uit dat Falun Gong beoefenaars als levende orgaandonorbank gehouden worden voor transplantatie. Wanneer een orgaan nodig is, wordt een beoefenaar ervoor vermoordt. Deze praktijk zou systematisch en op grote schaal plaatsvinden in China. (link naar overzicht orgaanroof).

    Om het gehele proces te overzien, heeft Jiang Zemin, die de campagne lanceerde, het 6-10 bureau gecreëerd (link naar 6-10 bureau pagina).

  • Dit klinkt als de Culturele Revolutie nietwaar?

    Ja, dat was ook de reactie van vele Chinezen toen ze de propaganda-blitz zagen. Overal politie, boekverbrandingen, massa-arrestaties en de openbare show-processen. Oudere mensen in families, die hun geliefden in een werkkamp gesmeten hebben zien worden en sindsdien niets meer van hen vernomen hebben, herinneren zich ongetwijfeld gelijksoortige taferelen uit de jaren ‘60.

    In haar inspanning om Falun Gong te vernietigen heeft de Partij zich verlaten op de “succesvolle” tactieken van haar eerdere campagnes. Niet alleen de Culturele Revolutie, maar ook vele van haar communistische bewegingen uit de 50’er en vroege 60’er jaren.

  • Hoe heeft Falun Gong gereageerd op de vervolging?

    Falun Gong heeft op een opmerkelijke niet-gewelddadige manier gereageerd en geweigerd geweld te gebruiken gedurende negen jaren van het bieden van weerstand aan de vervolging.

    Binnen in China, hebben de reacties van beoefenaars bestaan uit het trachten petities in te dienen of het schrijven van brieven aan de Chinese leiders, mediteren in openbare parken of op het Plein van de Hemelse Vrede, het informeren van medeburgers over de vervolging die ze ondergaan en de onrechtmatigheid van de vervolging door middel van folders of video CD’s, het hangen van spandoeken en posters op zichtbare plaatsen, het telefoneren naar werkkampen en gevangenissen om direct te spreken met de misdadigers en het online publiceren van registraties van de vervolging (link naar rechtschapen weerstand artikel of pagina)

    Buiten China, hebben beoefenaars jaren achtereen rond-de-klok waken gehouden buiten bij Chinese ambassades en consulaten. Ze hebben parades gehouden, rallies, hongerstakingen etc. om mensen bewust te maken van de vervolging in China. Andere activiteiten houden in het compileren van rapporten voor de speciale rapporteurs van de Verenigde Naties, het houden van persconferenties en forums, het bij (regerings)leiders erop aandringen zich uit te spreken over de wreedheden, het produceren van gedrukte, elektronische of uitgezonden media over de vervolging, evenals het ontwikkelen van geavanceerde software om Chinezen te helpen door China’s grote Internet Firewall heen te breken (link naar pagina over internet, link naar pagina/artikel over overzeese resistance if we have one).

  • Ik heb gehoord dat Falun Gong heel wat mensen aanklaagt. Waarom?

    Falun Gong beoefenaars en steunende internationale mensenrechtenadvocaten hebben rechtszaken ingediend tegen functionarissen van de Chinese Communistische Partij die nauw betrokken zijn bij de vervolging. Voorbeelden omvatten voormalig staatshoofd Jiang Zemin die de vervolging lanceerde, Minister van Handel Bo Xilai, president van het Olympisch organisatiecomité Liu Qi en China’s Centrale Televisie (CCTV). Ze zijn aangeklaagd voor misdaden van mensenrechtenschendingen en foltering tot genocide. Aan de andere kant zijn functionarissen die niet direct geassocieerd worden met de vervolging, zoals Eerste Minister Wen Jiabao, niet aangeklaagd.

    Voor meer informatie over de tientallen ingediende rechtszaken, hun successen en de stand van zaken, de wetten waaronder ze ingediend zijn en de prominente advocaten op de zaken, klik hier (link naar rechtszaken pagina).

  • Hoe hebben de meeste Chinezen gereageerd op de vervolging?

    De eerste paar jaar nadat de campagne tegen Falun Gong gelanceerd werd in 1999, leken de meeste Chinese mensen geschokt te zijn en keerden ze af van de kwestie. Of het nu was omdat ze in de propaganda van de Partij geloofden of omdat ze bang waren om zelf vervolging te ondergaan, maar weinig anderen dan familie van de vervolgden durfden een eerlijk woord over Falun Gong uit te spreken in het openbaar.

    Maar Chinese mensen zowel in China als daarbuiten staan nu in toenemende mate op in de verdediging van Falun Gong. Advocaten zoals Guo Guoting en Gao Zhisheng ([u1]  (http://davisiaj.com/content/view/249/1/), in het bijzonder, hebben op het moment hun carrière verloren in een poging Falun Gong te verdedigen. Gao Zhisheng werd inmiddels gearresteerd en niemand weet waar hij verblijft.

    Na initieel beïnvloed te zijn door de druk en propaganda uit China zelf, worden recentelijk Chinezen in het buitenland ook gaandeweg meer ondersteunend. Ze hebben Falun Gong prijzen van erkenning gegeven voor bijdragen aan de gemeenschap en aan de zaak voor vrijheid in China. (http://clearharmony.net/articles/200704/38940.html).

  • Hoe hebben regeringen wereldwijd gereageerd op de vervolging?

    Vele regeringen wereldwijd hebben de vervolging veroordeeld, waarbij wetgevende lichamen in het algemeen sterkere posities innemen dan regeringsleiders.

    Het Europees Parlement heeft diverse resoluties uitgevaardigd ten aanzien van mensenrechten in China van Falun Gong beoefenaars en gevraagd om een einde aan de vervolging.

    De regering van de Verenigde Staten heeft zich krachtig uitgesproken tegen de vervolging. Voormalig president Clinton, president Bush en staatssecretaris Powell hebben zich allen uitgesproken en statements gepubliceerd tegen de vervolging van Falun Gong.

    In november 1999, vaardigde het Huis van Afgevaardigden van de VS unaniem een resolutie uit, nr. 218, waarmee de Senaat instemde. Hierin werd de vervolging veroordeeld en een oproep gedaan voor de onmiddellijke vrijlating van alle beoefenaars. Nog een resolutie nr. 188 werd unaniem aangenomen in juli 2002  (http://faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=5983). In 2004, werd een resolutie aangenomen waarin de Partij veroordeeld wordt voor de poging de vervolging uit te breiden naar het buitenland (http://www.faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=8962). Leden van het Huis van Afgevaardigden door het politieke spectrum heen hebben zich bij rallies ook uitgesproken over de wreedheden begaan tegen Falun Gong in China en hebben tevens geschreven aan Communistische Partijleden en rechtszaken van Falun Gong gesteund(http://faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=7469), en gewerkt om Amerikaanse Falun Gong beoefenaars te bevrijden die gevangen zijn in China (http://www.faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=7057).

    Gelijksoortige acties hebben plaatsgevonden over de hele wereld. In Canada waar de steun in het bijzonder erg sterk is geweest, is een Parlementslid bij een evenement van de Chinese ambassade in het Huis van Afgevaardigden naar binnen gelopen met een geel t-shirt met de tekst erop “Ik steun Falun Gong” (hij werd grof aangepakt door de staf van de ambassade).

    Uitgesproken steun van staatshoofden is beperkt gebleven. Bijvoorbeeld, terwijl het US Department of State de vervolging van Falun Gong uitvoerig belicht heeft in haar jaarlijkse rapporten hebben de leiders van de VS maar zelden direct de Falun Gong kwestie aangekaart in openbare vergaderingen met Chinese functionarissen. Dit ondanks de brieven van de Senaat die hen erop aandrong dit wel te doen (http://faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=5306).

    Maar er zijn opmerkelijke uitzonderingen. De Ierse Eerste Minister en Minister van Buitenlandse zaken benaderden direct de leiders van de Communistische Partij en vroegen om vrijlating van student Zhao Ming van het Trinity College, toen hij opgesloten zat in China (link naar Zhao Ming’s persoonlijke verhaal). En de president en vice-president van Taiwan hebben Falun Gong beoefenaars ontmoet en krachtige woorden van steun uitgesproken.

  • Hoe hebben organisaties zoals Amnesty International gereageerd op de vervolging?

    Amnesty heeft herhaaldelijk details gerapporteerd van verscheidene aspecten van de vervolging van Falun Gong in haar jaarrapporten (bekijk bijvoorbeeld haar speciale rapport link http://web.amnesty.org/library/Index/engASA170112000, of haar 2006 jaarrapport link http://web.amnesty.org/report2006/chn-summary-eng). Zoals de meeste mensenrechtenorganisaties, heeft Amnesty geen onafhankelijke onderzoeken kunnen uitvoeren naar de vervolging om haar eigen getallen te produceren. Maar ze heeft regelmatig urgente acties gepubliceerd en haar wijde netwerk van leden gestimuleerd om campagne te voeren voor de gevangen Falun Gong beoefenaars die het risico lopen gefolterd te worden(http://web.amnesty.org/library/Index/ENGASA170492006?open&of=ENG-CHN). Één zo’n persoon, meneer Liu Chengjun, voor wie een urgente actie gevoerd werd was

    Tijdens de eerdere stadia van de vervolging heeft Human Rights Watch een rapport gepubliceerd die de onrechtmatigheid en illegaliteit van de campagne tegen Falun Gong blootlegt (http://hrw.org/reports/2002/china/).

    De Speciale Rapporteur inzake Foltering van de VN heeft herhaaldelijk de Chinese autoriteiten ondervraagd en rapporten gepubliceerd waarin gevallen van foltering van Falun Gong beoefenaars de het grootste deel van de sectie over China beslaan (http://www.faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=8650).

    Prominente individuen, zoals bekende internationale mensenrechtenadvocaten, leden van de Joodse religieuze gemeenschap en Chinese democratie supporters hebben zich in toenemende mate uitgesproken over de moord op Falun Gong beoefenaars voor hun organen (http://faluninfo.net/displayAnArticle.asp?ID=9492).

  • Hebben enkele Falun Gong beoefenaars zichzelf niet in de brand gezet op Tiananmen Plein?

    Deze bewering is een van de grootste propaganda successen van de CCP. De Falun Gong principes zijn sterk tegen moord en beschouwen zelfmoord als een zonde. We geloven dat het incident in scène gezet is. Voor een diepere analyse, zie (http://faluninfo.net/tiananmen/immolation.asp).

  • Waarom heb ik hier niet meer van gehoord of gelezen?

    Inderdaad, na een initiële interesse in het verhaal hebben de Westerse media op grote schaal deze kwestie vermeden.

    De CCP heeft grote moeite gedaan om de campagne ondergronds te voeren en buitenlandse journalisten ervan te weerhouden om te rapporteren over het verhaal (http://news.bbc.co.uk/1/hi/programmes/from_our_own_correspondent/1874755.stm). De Partij is er ook in geslaagd om veel negativiteit jegens Falun Gong te creëren van bij het prille begin. In 1999 strekten China’s propaganda machines zich wereldwijd uit terwijl Falun Gong nauwelijks websites had. De groep is in het openbaar aangevallen en heeft van toen af voortdurend tegen de stroom in moeten werken om aandacht voor de vervolging te vragen.

    Sommige journalisten die werken voor Westerse media, zoals de BBC, hebben in vertrouwen gezegd dat er geen verslag gedaan wordt van het verhaal uit angst om toegang tot Beijing te verliezen. Bovendien is voor veel redacteurs past het nieuws over mensenrechtenschendingen, zelfs massamoord niet met de verhalen over “China’s vreedzame opkomst” die ze momenteel runnen.

    Voor meer over waarom Falun Gong niet zoveel in de media is als men zou verwachten, zie link naar Out of The Media Spotlight.